دیروز شام رفتیم بیرون یعنی رژیمو بی خیال شدم.اول رفتیم کافی شاپ.بوی سیگار خفم کرد.زود پاشدیم.بر عکس خیلیا من اصلا تو کافی شاپ حال نمیکنم.بعدم رفتیم ژوانی.یه نتیجه خوب این بود که معدم کوچیک شده.نتونستم چیزی بخورم.یعنی فقط یکم سوپ خوردم و دو تیکه پیتزا به زور.تا اخر شب دل درد گرفتم.از اونجا هم رفتیم خیابون گردی.تا دربند رفتیم.شبم که به خاطر ایلیا بازی رئال رو تماشا کردم که باخت.قبل بازی جشن جام حذفی پارسال رو نشون میداد.چقد خوب بود.چرا ما ها از این خوشیا نداریم؟یه هفته ای میشه رو حرف ایلیا فکر میکنم که بعد این دوره بریم اروپا زندگی کنیم.مثه اوائل همون اول حرف نه نمیارم.شاید بعد4سال منم راضی شدم.از دیروز تصمیم گرفتم کمتر بیام بنویسم.شایدم یه جا دیگه واسه دل خودم نوشتم.ولی اینجا رو دارم واسه همیشه.از پیش داوری های بعضیا ناراحتم.اینکه من فقط خیلی از مشکلای سطحی رو اینجا مینویسم.در ضمن نمیدونم چرا وقتی از خوبیای زندگیمون مینویسم واکنشی نیست ولی...من و ایلیا خیلی روزا و ساعت های خوبی باهم داریم.طوری که اونایی که از نزدیک مارو میشناسن میدونن که چقد به هم عشق میورزیمو و احترام قائلیم.ولی من لزومی نمیبینم از کل رابطه های عاشقیمون اینجا بنویسم.چون همشون واسمون عادیه.اینجا از دلتنگیا و چیزایی که واسم غیر منتظرس مینویسم تا خالی شم.من و ایلیا تو کل  این8 سال بیشترین زمانی که باهم نحرفیدیم به5ساعت هم نرسیده.همه ی تفریحاتمون باهم بوده واسه منی که قبل اون فقط با دوستام بودم.طوری باهم رفتار میکنیم که بزرگترا ما رو الگو قرار دادن.چیزی تنهایی از گلومون پایین نمیره.به قول بابام اونا باید از ما یاد بگیرن.بار اولی که بابام ایلیا رو با دوستاش برده بود بیرون دیده بود که ایلیا همو ن اول نصف غذاشو تو یه ظرف کشیده.علتو پرسیده اینم گفته که واسه من میاره.یا وقتی من جایی دعوتم همه میدونن چیزی از گلوم پایین نمیره حتی ساده ترین چیزا اول سهم ایلیا رو بهم میدن.البته تو جمع صمیمی خونوادمون.انتراکای کلاسارو با هم صحبت میکنیم.من تا حالا بدون ایلیا یه شب هم خونه مامانمینا نرفتم.و خیلی چیزای دیگه که لازم نیست بگم.چون من اینجا عشقمو به رخ کسی نمیکشم.ما با هم هیچ مشکلی نداریم.در مورد خانوادشم ایلیا کاملا منو درک میکنه.و پشتم وایساده.همه حرفامو هم میدونه از اون زنا نیستم که بره پیش مامانش غیبت کنه.منو ایلیا هر سال شب اخر سال تا صبح باهم راجع به اتفاقای سال گذشته و اینده میحرفیم.برنامه داریم.منم کاملا پشت ایلیام طوری که اجازه نمیدم کسی باهاش بد رفتار کنه.پشت همه کارا و تصمیماتش وایسادم.ما خیلی با هم خوشیم و چیزای که اینجا نوشتم برام غیر عادی بوده.نه اینکه شما فکر کنین ما زندگیمون تو بحرانه یا دائما مشکل داریم.یه مدت اعصاب من ضعیف شده.ایلیامم کاملا پشتمو و کمک میکنه به ارامش برسم.خودش پیشنهاد داده چیزایی که ناراحتم میکنه رو اینجا بنویسم.چون من هیچوقت هیچوقت بدی به مادرش نکردم.حتی وقتی ناراحتم کرده چیزی بهش نگفتم.همیشه با احترام باهاش رفتار کردم.یه نفر از اطرافیانمونم خبری از رفتار اون نداره.طوری که همه میپرسن چیکار کردم مشکلی نداریم.من حتی خوبیای کوچیکی هم که واسم میکنه جبران میکنم و تو جمع تشکر میکنم.فکر نکنین اون میدنه که من ازش متنفرم یا عصبیم کرده.چون هیچوقت نتونستم کسی رو خرد کنم..به همتون سر میزنم ولی با گوشی



طبقه بندی: فضولی،
برچسب ها: عشق.،